Płonie ognisko
1. Płonie ognisko i szumią knieje,
drużynowa jest wśród nas.
Opowiada starodawne dzieje,
bohaterski wskrzesza czas.
O rycerstwie spod kresowych stanic,
o obrońcach naszych polskich granic,
a ponad nami wiatr szumi, wieje,
i dębowy huczy las.
2. Już do odwrotu głos trąbki wzywa,
alarmując ze wszech stron!
Staje wiara w ordynku szczęśliwa,
serca biją w zgodny ton.
Każda twarz się uniesieniem płoni,
każdy laskę krzepką dzierży w dłoni,
a z młodzieńczej się piersi wyrywa,
pieśń potężna, pieśń jak dzwon.
3. Gaśnie ognisko i szumią drzewa,
spojrzyj weń ostatni raz.
Niech Ci w duszy radośnie zaspiewa,
że na zawsze łączą nas.
Wspólne troski i radości życia,
serc w modlitwie zjednoczone bicia,
i ta przyjaźń najświętsza na świecie,
którą Bóg połączył nas.
